Nieuwe ronde

Ja, we laten soms wel op ons wachten hè? Dat is niet fijn, en niet aardig.
Maar, nieuwe ronden nieuwe kansen. :P

Want...het nieuwe blok is begonnen! En wat geeft dat toch weer een goed gevoel :)
De tentames van vorig blok heb ik gelukkig en door hard te werken allebei in een keer gehaald! Echt fijn en mede dankzij mijn zogehete "studiecoach", kan ik iedereen aanraden die een duwtje de in de goede richting van disciplinair studieleven nodig heeft ;)

Dus lekker weer een frisse start, nieuwe boeken (132 euro, das weer minder) en weer twee nieuwe onderwerp om in te duiken.
Voor mij zijn dat dit blok: Filosofie & Geschiedenis en Opvoeding & Ontwikkeling. Lijken me interessante vakken, en dat werkt natuurlijk lekker stimulerend.

Maar toch, ik heb het nieuwe, dikke en wederom engelse boek voor me liggen, al even in gespiekt, maar toch valt het me weer moeilijk om er echt in te gaan lezen. Vandaar ook dat ik nu maar aan het bloggen ben, puur uitstelgedrag natuurlijk.
Maar wat had ik ook alweer geleerd van mijn studiecoach? Precies!

Dus doei! :P

Tir

ps
zo moon, nu is het jou tijd om eens over jou leven te bloggen ;)

Echte mollen

Mollen zijn er nu eenmaal, en niet alleen in het spel, ook in het echte leven....
Zo blijkt, afgelopen weekend is er ingebroken in Casa Royale :( (hadden we al verteld dat ons huis zo heet?)

Bah, getsie... het is echt niet fijn om in je huis te komen, en te zien dat er spullen kapot en weg zijn. Van mij gelukkig niks, ik heb nu eenmaal niet veel van waarde. Maar Moons laptop is weg, en die van de andere meiden ook, plus nog andere mooie dure spullen. De deuren zijn aan gort of zelfs niks van over, de rotzakken.

Het idee dat er mensen in je huis zijn geweest, door je spullen zijn gegaan... hoe kan het dat zulke mensen er zijn? Hoe bedenken ze om zoiets te doen? Wat een geluk dat we niet thuis waren....

En dan het feit dan ons huis er 2 volle dagen en een nacht (dat hebben we kunnen achterhalen) met een enorm gat in de voordeur, en alle lichten aan bij stond...en niemand de politie belt, is dat normaal? Nee, schande...

Laten we hopen dat het nooit meer gebeurd, en dat ze die gasten te pakken krijgen. (kleine kans helaas)

X tirs

Molletjes molletjes....

Siza's favoriete programma;
Wie Is De Mol?!

Yes, het komt er weer op, vandaag begint het...
Weken van spanning, achterdocht, verdenkingen en speculaties...als je het niet volgt dan mis je écht wat, en wie wil dat nou?

Dus;
Vanavond...half 9...ned 1...

En wij zijn er al uit, hè Moon? ;)

x mol T

Kerst

Het is eindelijk zover! Kerstvakantie!


Wij wensen jullie allemaal goede kerstdagen,
en natuurlijk een super spetterend nieuwjaar!


En, vergeet nooit, Vrede Op Aarde...

Feest!

Hier is hij dan! Jullie hebben er lang op moeten wachten, dus een beetje tromgeroffel is hier wel op zijn plaats... De 100ste blog van EchtSiza! (ik geef toe dat de beloftes in de 99ste blog misschien een beetje te hoog gegrepen waren (foto's, fimpjes, muziekjes én een uitgebreid verhaal?!, Tirs, what where you thinking?!) maar we hebben ons best gedaan...)
In deze blog worden jullie meegenomen op reis door ons nieuwe prachtige huisje, langs de heerlijke kookkunsten van ons huisgenootje Tessa en zo door naar de spannende avonturen met brand(weerauto's) ..

Heel veel plezier met het eerste filmpje, Tirza neemt u mee door ons huisje!



Ook de eerste maaltijd die in dit huisje in gekookt, is vastgelegd. (Mede mogelijk gemaakt door huisgenoot Tessa:))
(O ja, er hangen nu wel gordijnen in mijn kamer hoor! hele mooie .. )



En, ten slotte, laten wij u de buurt zien waar wij zo onze dagen slijten.









Zoals jullie allemaal wel weten zijn Tirza en ik sinds dit jaar ook actief lid van de tofste studentenvereniging van Utrecht, NSU! Voor onze eerste Algemene Leden Vergadering hadden wij ons mooi Rokje-Hakje uitgedost:













Dat was het voor vandaag, lieve kinders.
We gaan proberen de volgende blog nu wel bínnen een maand te posten... :)

Liefs, S

Tja

Nou, dit is dan toch het 99ste berichtje op deze blog zie ik net....wel ietwat teleurstellend eigenlijk, als je erover nadenkt.
Hoe lang bestaan we nou al? Volgens mij toch wel anderhalf jaar.

Er zou wat meer de vaart in moeten komen, eigenlijk. Maar daar is tijd voor nodig.
Waar die dan vandaan zal moeten komen, is dan wel ernstig de vraag.
Moon?

Goed, nou even wat anders.
Wat kan een weekendje thuis (bij pappie mammie en brusjes) je af en toe goed doen. Rust, orde en regelmaat.
Van deze 3 is nou net bij ons thuis niet heel erg veel sprake, maar toch knap je er van op. :D (ookal is het soms ook juist weer erg vermoeiend)


Deze week wordt het weer flink aanpoten, maar ik heb er wel wat meer vertrouwen in en ik hoop ook een beetje te kunnen genieten van al wat me weer te doen staat, niet zoals afgelopen week...dat was een klein drama.

Nou, op naar het 100ste bericht, daar mogen jullie wel wat van verwachten hoor. Foto's, filmpjes, muziekjes en een uitgebreid verhaal(zo, stok achter de deur)

Fijne week!
xx tirs

Gaap

Het is nu 12 uur 's nachts, dus tijd om te slapen.
Waarom doe je dat dan niet zou je zeggen, dat is inderdaad een goede vraag.
Wel eens gehoord van 'over je slaap heen zijn'?
Dat uiterst vervelende fenomeen overvalt mij dagelijks rond een uur of 10. Dit met het gevolg dat ik nog uren zit te niksen, te kletsen, te bloggen, te lezen, en meer van dat soort ongein.
Jammer dat het fenomeen 's ochtends nooit opgaat..

Wel te rusten.

Chocola

Is deze tijd van het jaar, en dit weer, niet vreselijk de tijd en het weer voor het genieten van chocola? Juist!
Daarom deze fijne chocolade-bruine make-over... :D

x T

Heerlijk uitgezongen bij mijn geliefde koortje in Bennekom, zat ik vol goede moed in de trein op weg naar Utrecht, naar huis. Ik was natuurlijk al ijverig verdiept in de lesstof voor morgen, toen er opeens een stem door de luidsprekers klonk: "Vanwege een ongeluk op ons traject gaat deze trein voorlopig niet rijden. Wij raden reizigers naar Amsterdam aan via Amesfoort te reizen." En reizigers naar Utrecht dan?! Ze laten je gewoon zitten, barsten, alsof je de hele avond niks te doen hebt, en als je zelf niks doet laten ze je daar zitten tot Sint Juttemis en en en ...
In ieder geval, de trein reed niet, en voor ik het wist zat ik weer in de bus naar mijn ouderlijk huis (wat heerlijk om dat te kunnen zeggen :)). Echter, mijn avond was nog niet ten einde. Toen ik van de bus naar huis liep hoorde ik ineens aan de andere kant van de rotonde een vallende fiets, met jongetje.. Aangereden, door een auto. Natuurlijk een uitgelezen kans om mijn goede daad voor deze week te verrichten, dus ik snel naar het arme kind en help hem overeind. Gelukkig had hij niks, alleen tranen. Op mijn o zo tactische vraag die altijd gesteld wordt in dit soort situaties: "waar heb je pijn?" antwoordde hij, met een klein beschamend glimlachje: "aan mn kont." De geschrokken aanrichter van al dit verdriet wilde het jochie naar huis brengen, maar het was de fiets van z'n zus (nu met een scheef stuur, wat zijn gemoedstoestand ook niet erg bevorderde), en deze zus had de fiets morgen weer nodig. "Weet je wat", zo stelde de alleraardigste man voor, "dan fiets jij naar huis, en rijd ik heel rustig acher je aan, goed?" Met een trillend onderlipje, en de wangen nog nat betraand, antwoordde de uiterst pientere jongen: "nou, okee", en hij haalde zijn mobiel uit z'n zak, "maar dan noteer ik wel even uw kenteken.."

Ik weet niet of ik in deze situatie nog zo alert was geweest. Koning.

Angstig stil....

Ja, dat blijft het toch wel hier.
Leven we nog? Ja.
Wat doen we dan?

Nou, op dit moment is Moon op stage, de hele dag.
Op dit moment zit ik thuis in ede achter de computer te tikken.

Maar vanavond staat er leuks voor de deur, letterlijk! Onze lieve vriendinnetjes Suus en Roos, die komen dineren, chillen, lachen, kletsen. Ja, dat is fijn :)

Daag
x tirs

Uterech me stadsie

Uterech me stadsie daar gebeurt van aller hand
het bruist aan alle kant
in het hartsie van ons land
sterrewijk, het houtplein en de lange rosendaal
Utrech het mooist van allemaal!


Ja hèhè...eindelijk weer een post.
O, o wat zijn we druk hoor, Moon en ik!
Allebei weer begonnen met de studie, ik met een nieuwe, hartstikke leuk :D

Maar....we mogen ons nu ook huisgenootjes noemen! Ja, we wonen samen met nog 3 andere vriendinnen in 1 huis, dolle pret en studeren schiet er dan meteen al snel bij in. :S

Verder zijn we gisteravond, na een lange weg van ontgroening en veel rariteiten, dan eindelijk geinstalleerd bij de leukste studentenvereniging; NSU!

"Ze" zeggen altijd dat je studententijd de leukste tijd van je leven is, nou, ik kan niet anders zeggen dan dat volgens mij bij ons wel gaat lukken ;)

Maar we zijn toch echt niet van plan om de siza blog te laten verslonzen, dus we gaan proberen onze avonturen, die nu nóg wilder worden natuurlijk, trouw in geur en kleur aan jullie te melden. Hè Moon?! :p

Toedels
Tirs

Dag!

Ja, jullie geduld wordt danig op de proef gesteld, want ook ik
ga dit koude kikkerlandje weer verlaten. Over een week ben ik terug,
evenals de andere helft van deze blog.
Dus tot dan!

Ernst van der Pasch ~ In naam van de VN

Bergen

Daar is Tirza nu met haar gezin! In de bergen. De Mont Blanc om precies te zijn... en daar ziet het er ongeveer zo uit (maar dan nog mooier waarschijnlijk :))



En wat missen we haar! Want het is nu wel erg stil hier ..

tja, nu is aan mij de zware doch eervolle taak om de komende drie weken deze blog levend te houden...

ik ga mijn best doen :)




** Echt HEMA:



HAHA

Au Revoir!

Dag!
Tot over 3 weken :D


x Tirs

Back from Down Under!

Ik ben weer thuis.

Het is echt raar met de stilte om me heen, geen zingende mensen, geen constante drukte om me heen, interessante mensen ontmoeten, leuke mensen leren kennen, super mooie missen en boeiende sprekers, altijd muziek, en altijd samen met God.

Het was echt geweldig, ik heb een super mooie tijd gehad en ik baal dat het alweer voorbij is. Aan de andere kant was het ook geweldig om mn familie en vrienden weer te zien en alle verhalen te kunnen delen!

Er is zoveel gebeurt, en ik heb zoveel gedaan, dat het onmogelijk in één blogje past. Ik zal toch een kleine samenvatting geven, want dat hoort er natuurlijk wel een beetje bij..!

Zaterdagavond begon de reis, goede vlucht gehad en maandagavond kwamen we eindelijk aan in Goulburn. Het was er koud en we waren moe, dus blij dat we naar ons eerste gastgezin konden! Ik kwam, samen met mn nichtje Tessa, Laura (een ander meisje uit mn deelgroep) en twee andere meisjes die we nog niet kenden, terecht bij een oudere vrouw met twee gehandicapte kinderen. Super lief mens, met potten zelfgebakken koekjes (hoe slecht...;)) en een schattige hond. In Goulburn hebben we de eerste week een voorprogramma gehad. We konden kiezen uit verschillende workshops, hebben (bijna) elke dag mis gehad en teachings over geloof, hoop en liefde. Tijdens deze eerste week ook veel mensen leren kennen, super gezellig! Het enige nadeel van Goulburn is dat het er, net als in heel Australië, winter is. Ontzettend koud. Je zou zeggen, wij als Nederlanders zijn wel wat gewend, en met zes lagen kleren was het ook wel uit te houden.. ;)


Maandagmorgen reisden we met bussen naar Sydney, wat een verademing om daar bij aankomst even te relaxen in ons tshirtje in het gras in de zon! De eerste paar dagen in Sydney rustig aan gedaan, omgeving verkend. We sliepen met zo'n 150 meiden in een grote aula van een Boys High School in Noord Sydney. We hadden twee douches, twee wc's en drie wastafels met zn allen.. Ja, het was wel knus ;)
Woensdag begon het officiele WorldYouthDay-Programma, met 's ochtend catechese, mis, lunch en 's middags grotendeels vrij om bijvoorbeeld over de Harbour Bridge te lopen, het OperaHouse te bewonderen, naar het strand te gaan, te winkelen, of bovenop de Sydney Tower te staan. Zaterdag was de grote dag van de trektocht naar het veld, een wandeling van 12km met backpacks, om daar vervolgens een avondwake te hebben met de paus (beetje jammer dat we hem bijna niet konden verstaan..), daar onder de sterren te slapen en 's ochtends de afsluitende mis te vieren met al die duizenden mensen. Super gaaf!
Woensdag hebben we de hele dag zo'n beetje in de bus gezeten, op weg naar Ballarat, toch wel zo'n 1000km geloof ik. Ook daar werden we weer opgewacht door onze gastmoeder, waar ik met Tessa en Annelie naar toe ging. Echt geweldig! Een heerlijk huis waar we in principe alledrie onze eigen kamer hadden (ware het niet dat Tessa en ik liever met z'n tweeën in een overheerlijk tweepersoonsbed lagen:)), met onze eigen badkamer met heerlijk warme douche, met verwarming in elke kamer, en een heerlijk diner wat voor ons klaarstond. Ik heb denk ik nog nooit zo lekker geslapen, voor het eerst in twee en halve week weer in een echt bed!
In Ballarat hebben we super veel leuke dingen gedaan, goud zoeken in de goudmijnen, Melbourne bezoeken, naar de prachtige Blue Mountains, rijden langs de Great Ocean Road met geweldige uitzichten, naar een echte chocolade fabriek met de lekkerste warme chocolademelk ever!

Zondagavond begon de lange, lange reis naar huis. 14uur in de bus naar Sydney Airport, 16uur vliegen naar AbuDhabi, daar 13uur wachten op de vlucht van 7uur naar Frankfurt, en ten slotte nog twee uur met de trein naar Arnhem. In totaal een reis van zo'n 50uur. Slopend, dat kan ik je wel vertellen, maar super gezellig, en een naar afscheid. Hopelijk zie ik iedereen snel weer, maar toch raar om zo'n geweldige reis en ervaring af te moeten sluiten.

En nu zit ik hier in het warme Nederland in mijn hempje, en ga ik straks zwemmen met wat vriendinnen. Het is raar om thuis te zijn, en ik mis de gezelligheid om me heen verschrikkelijk! Maar het was geweldig om mee te maken, een reis om nooit te vergeten!

Jullie zijn allemaal van harte welkom om alle foto's en verhalen live aan te horen! :)

Liefs

Vol verwachting...

...ja, klopt ons hart!

Met spanning wachten we af, wanneer komt Simone aan in ons nu zo heerlijk zomerse landje?! :D
Echt gek, misschien belt ze strax al wel op dat ze er is, want ze (en ik dus ook) wist niet precies wanneer ze terug in Nederland zouden zijn.

Maar nog even en Siza is weer compleet! Want wel saai hè, zo'n 3 weken blog met alleen verhalen van de ..za?

x

Kermis!

Vanavond zijn Suus en ik de stad in geweest, naar de kermis!
Was gezellig :D
Keihard duidelig geworden, suikerspin gegeten en veel gelachen en ff bijgekomen in de Sub, was zeer geslaagd.

Wel kwamen we er achter dat we beide niet echt kermistypes zijn. De harde vooral lelijke muziek droeg ook niet echt bij, maar het was een leuk uitje!

En toch even een beetje van het vakantiegevoel mogen proeven...en het smaakt naar meer!



xx

grappig he die gepimpte foto! Trucje, geleerd van Suus :)

Ja!

Vanavond gezellig met the parents en Ruub naar de Albert Heijn XL geweest, immens groot, té groot..maar wel lache en vet lekkere hapjes geproefd :)

Toen 2e hands geshopt; wat hou ik daar toch van!

Tv met video-functie voor 5 euro (alleen nog uitvinden hoe die werkt :S)
Sprei: 5 euro
(Vet heel oud leuk!) theeblik: 1 euro

Lang leve de Winkel van Sinkel!

Aaaaaah! Als je écht niks te doen hebt

Om de verveling tegen te gaan, zit ik op youtube te zoeken naar leuke liedjes.
Vandaag kwam ik veel disneynummers tegen en ook karaoke versies. (altijd leuk)
Tja, en dan verzin je wat geks...Belle en het Beest, gouwe ouwe.


Neem 2 "de Leuren", strooi er een flinke scheut meligheid overheen, vervolgens een grote hoeveelheid baldadigheid, een snufje verveling, en als extraatje veel theatraliteit, en dan dit is het idiote resultaat:


(serieus, dat ik dit er op zet... :P)

Bella bella bellen

Gister een leuke avond gehad. Bij Suus een film gekeken en ondertussen thee gedronken, koekjes gegeten (hele bijzondere oreo's), gelachen, gekletst....
Was gezellig :)

Vanmorgen Mirjam uitgezwaaid; ze is voor 4 weken mee met KingsKids, naar Rwanda gaat ze samen met haar team. Zo vet! Wil je weten hoe het daar gaat?

http://www.rwandatour.blogspot.com

Dit weekend eindelijk een beetje rust, zondag spelen in de lofprijzing dat wel, maar verder valt het mee :)

En Moon die al bijna een week aan de andere kant van de wereld ziet! Toch echt een bizarre gedachte...

Maar spectaculaire dingen blijven bij mij vooralsnog een beetje uit op dit moment. :S
Waarom? Heb ook zin om een avonturen te beleven, met het vliegtuig te gaan, nieuwe mensen (beter) te leren kennen, te reizen en te genieten van de natuur en de zon.
Even dag zeggen tegen het "daaglijks leven" wat maar voortsleept, nog 3 weken....

Nu ga ik Knofje kijken.

x

Lalala....vakantie?

Voor veel mensen is de vakantiesfeer al heerlijk daar, voor mij nog niet echt.
Tja, wat ik doe deze dagen is een beetje werken, en nog wat meer werken. Helaas is het er nu ook niet het weer voor om in de zon te liggen of lekker een ijsje te eten, dus ook dat zit er niet in.

Maar eigenlijk vermaak ik me wel prima. En in het vooruitzicht veel leuke dingen!

Als eerste krijgen we op 1 augustus de sleutel van ons nieuwe huis, dan kunnen we lekker gaan klussen, hou ik erg van, lekker alles mooi maken! (is dan ook ernstig nodig...)

Dan, op 6 augustus gaan we, we is mijn gezin en ik, richting Frankrijk, waar we ons in een paar dagen gaan klaarstomen voor de "Tour Mont Blanc". In 11 dagen lopen we om de Mont Blanc heen, we slapen in berghutten...echt 1 groot avontuur, heb er vet veel zin in!

Als we terugkomen in Nederland ga ik (als het een beetje meezit) met Moon naar het na-noviciaat van NSU! Oftwel, de ontgroenings- en kennismakingsweek van de studentenvereniging waar we allebei bij gaan (wederom, als het een beetje meezit). Ook kannonevet natuurlijk!

En dan is daar de studie! Pedagogiek aan de Uni Utrecht, ook daar kijk ik naar uit!

Heb alleen nog geen gaatje gevonden waar ik ook nog snel even mijn spullen en mezelf naar Utrecht kan verhuizen, maar goed...dat zie ik dan wel.

Kortom, een hele leuke zomer staat voor de deur!

Maar als iemand in de komende 3,5 zin heeft om wat dan ook voor leuks, impulsiefs en engs te doen,

Call Me!

x tirs

Pannenkoeken....

Goodbye!

Het is bijna zover voor Simone....ze gaat zaterdag vliegen...naar Australië!!

Hoe vet is dat?! Maar hoe jammer ook voor ons die haar allemaal moeten missen voor 3 weken. :(

Moon: heel veel plezier! Dat je maar veel mag zien, horen, leren en vooral mag genieten!!
En kom heel huids terug hoor!

Liefs Tirs

O, en geef de paus ook een handje van mij wil je ;)

Les Miserables!

Zondagavond zijn wij, Siza, voor het eerst met z´n tweeën naar
een musical geweest!
En wel Les Miserables..het was supermooi. We hebben echt genoten!

De bekende acteurs/zangers die meededen waren Jamai Loman, René
van Koten, Suzan Seegers, Nurlaila Karim en Freek Bartels. Het
was echt van hoogstaande kwaliteit (moet ook wel natuurlijk maar
het is wel eens anders).
Wat een beetje jammer was, was dat echt alles, maar dan ook àlles
gezongen werd. Geen sprekend woord hebben we gehoord die avond.

Maar wat nog bijna het leukst, spannendst en coolst was, was de
afloop van ons les Miserables avontuur!

De voorstelling was afgelopen en we gingen de zaal uit. We
zaten op het balkon dus we moesten een aantal verdiepingen
naar beneden. De lift zat vol dus we gingen met de trap.
We liepen alle trappen af tot we niet meer verder konden,
met het idee dat we dus op de begane grond waren en naar
buiten konden...niets was minder waar.
We zagen door een glazen deur dat we onder de orkestbak waren beland!
Echt lache, even gekeken hoe dat er een beetje uitzag en toen zochten
we een weg naar buiten. We kozen een deur en liepen door een gang...

Maar dat was dé gang! Dé gang met alle kleedkamers, grimekamers, en
spelers! We liepen midden tussen de jurken, pruiken én spelers! We
zagen René van Koten en Wim van den Driessche en nog een paar
stand-ins van de hoofdrollen! Een vrouw vroeg aan ons wat we hier
deden en we zeiden dat we een beetje verdwaald waren. Ze bracht ons
toen naar een uitgang, de artiestenuitgang welteverstaan.
Hihi, en buiten stonden allemaal mensen met camera's en papiertjes
voor een handtekening, maar in die van ons waren ze niet bepaald
geïnteresseerd. (tssss)

Maar toen we naar buiten liepen kwamen Jamai en de regisseurs
achter ons aan en smeekten ons of we alsjeblieft de cast wilden
komen versterken als "Eponine" en "Cosette" (hoofdrollen of course!)
bij alle komende voorstellingen,ze zagen zoveel potentie in ons en
ze wilden ons niet laten gaan dus ja, toen hebben we maar een contract ondertekend.

(uuh...tirs?)
Ow ja sorry, dat laatste was niet in het echt.


Nou, en zo eindigde ons avontuur!
Zeker voor herhaling vatbaar hè Moon?

x Tirz

Thank you musiclovers!!

By the way, kijk het wel ff uit, anders mis je de kloe!

Werkverkeer

Alle vrouwen kennen het denk ik wel;
je zit op de fiets en plots hoor je gejoel, gefluit, gezwaai, geknipoog
of ander van dat soort fratsen...mannen die op straat aan het werk zijn
en kennelijk niks beters te doen hebben dan aandacht besteden aan het
"vrouwelijk schoon".

Hoe ik daar meestal op reageer? Niet. Ik fiets door en lach, zwaai of
joel niet terug. Niks geen aandacht. Misschien wordt het tijd mijn
standpunt daarin aan te passen.
Namelijk kwam ik er vandaag achter dat je met deze non-reactie
blijkbaar niet ongestraft weg komt...

Vandaag was het vies weer. Ik was net klaar met schoonmaken bij een
lieve mevrouw, stond op het punt om weg te gaan en tuurlijk, het begon
te regenen, zeg maar gerust hosen. 'Zucht'.
De cliënte (zoals ik haar moet noemen) tovert een kanarie-gele poncho
tevoorschijn, en adviseerd me deze aan te trekken. Whatever, denk ik
en doe hem aan. Ik kijk in de spiegel, verbaasd hoe ongelovelijk
charmant (ahum) ik eruit zie.

Ik stap op m'n fiets en merk direct dat deze poncho weinig zin heeft,
maargoed, het gaat meer om het idee (denk ik?).

Ik fiets over de Edese weg en dan gebeurd het...ik hoor dat er achter
me een wat groter voertuig aan komt rijden. Als in slowmotion rijdt
het voertuig, wat een vrachtauto blijkt te zijn, heel hard vlak langs
me heen. Een gigantische plas water wordt in de lucht gegooid en daalt
in zijn totaliteit op mij neer, gatver! Kléddernat ben ik, en boos.
Een "aaaaah!" en vervolgens een mannelijk geslachtsdeel slinger ik naar
het hoofd van de bestuurder, wat weinig voldoenig geeft, natuurlijk
hoort ie dat niet.

Dan valt mijn blik op wat er met grote letters achter op de vrachtwagen staat:
Werkverkeer

x
een inmiddels weer droge Tirs

Ver Jaar Dag

Ik denk dat er hier iemand vergeet dat er zondag iets heel belangrijks is gebeurt,
en dat wij belangrijke dingen altijd op onze blog zetten!
Dus bij deze:


(*tromgeroffel*)


Tirza is 19 jaar geworden!!



*graag gedaan hoor tirs :) x moon

A house!

'T is alweer een tijdje geleden dat we goede nieuws gehoord hebben, maar....
we hebben een huis!
In utrecht, echt zo fijn gewoon. In Zuilen, in een soort van bouwput wel, maar dat mag de pret niet drukken.

Met 5 meiden gaan we dr wonen, wordt een feesie!
Vanaf 1 augustus kunnen we erin, echt spannend.
Gelukkig staan er veel foto's op de makelaarssite, en het ziet er mooi uit, van binnen dan. De kamers zijn ook allemaal lekker ruim, chill hé.

Heb zo'n zin om te beginnen in Utrecht....veel verandering staat voor de deur, heerlijk!

Nu alleen nog een studie...maar ik ben er bijna uit!

x T