De handstand

Heel gek...ik zat vanavond lekker op mn bedje, met kaarsjes aan en een kop thee, lekker te kijken naar een leuk programma op uitzendinggemist: 24 uur met...Paul de Leeuw in dit geval.

Ineens, echt uit het niets kwam het in me op; ik wilde een handstand doen.

"Eigenlijk al lang geleden dat ik dat gedaan heb, zeg. Zou ik het nog kunnen? En zou ik het hier kunnen, in mijn nieuwe Utrechtse kamer? Ik zou het kunnen proberen..."
En ja, toen moest het er natuurlijk van komen. Net als wanneer je er aan denkt om misschien een stukje chocola te eten. Dan kun je het maar beter gewoon doen, anders blijf je er alleen maar aan denken en dat is gewoon irritant.

Dus, programma op pauze gezet. Licht aan. Ok... nee, eerst plassen (stel je toch voor...:P) Weer terug boven de stoel aan de kant gezet, en mn bureau ingeschoven. Even gecheckt of ik niks zou raken of bezeren..."Het moet kunnen".

En toen deed ik het. Het ging goed. Nog een keer, even wat langer gekeken hoe mijn kamer er op z'n kop uitzag, en toen was het klaar.

Stoel terug, bureau weer uitgeschoven, licht uit en het programma weer aangezet.

Gek hè, zoiets?