Back from Down Under!

Ik ben weer thuis.

Het is echt raar met de stilte om me heen, geen zingende mensen, geen constante drukte om me heen, interessante mensen ontmoeten, leuke mensen leren kennen, super mooie missen en boeiende sprekers, altijd muziek, en altijd samen met God.

Het was echt geweldig, ik heb een super mooie tijd gehad en ik baal dat het alweer voorbij is. Aan de andere kant was het ook geweldig om mn familie en vrienden weer te zien en alle verhalen te kunnen delen!

Er is zoveel gebeurt, en ik heb zoveel gedaan, dat het onmogelijk in één blogje past. Ik zal toch een kleine samenvatting geven, want dat hoort er natuurlijk wel een beetje bij..!

Zaterdagavond begon de reis, goede vlucht gehad en maandagavond kwamen we eindelijk aan in Goulburn. Het was er koud en we waren moe, dus blij dat we naar ons eerste gastgezin konden! Ik kwam, samen met mn nichtje Tessa, Laura (een ander meisje uit mn deelgroep) en twee andere meisjes die we nog niet kenden, terecht bij een oudere vrouw met twee gehandicapte kinderen. Super lief mens, met potten zelfgebakken koekjes (hoe slecht...;)) en een schattige hond. In Goulburn hebben we de eerste week een voorprogramma gehad. We konden kiezen uit verschillende workshops, hebben (bijna) elke dag mis gehad en teachings over geloof, hoop en liefde. Tijdens deze eerste week ook veel mensen leren kennen, super gezellig! Het enige nadeel van Goulburn is dat het er, net als in heel Australië, winter is. Ontzettend koud. Je zou zeggen, wij als Nederlanders zijn wel wat gewend, en met zes lagen kleren was het ook wel uit te houden.. ;)


Maandagmorgen reisden we met bussen naar Sydney, wat een verademing om daar bij aankomst even te relaxen in ons tshirtje in het gras in de zon! De eerste paar dagen in Sydney rustig aan gedaan, omgeving verkend. We sliepen met zo'n 150 meiden in een grote aula van een Boys High School in Noord Sydney. We hadden twee douches, twee wc's en drie wastafels met zn allen.. Ja, het was wel knus ;)
Woensdag begon het officiele WorldYouthDay-Programma, met 's ochtend catechese, mis, lunch en 's middags grotendeels vrij om bijvoorbeeld over de Harbour Bridge te lopen, het OperaHouse te bewonderen, naar het strand te gaan, te winkelen, of bovenop de Sydney Tower te staan. Zaterdag was de grote dag van de trektocht naar het veld, een wandeling van 12km met backpacks, om daar vervolgens een avondwake te hebben met de paus (beetje jammer dat we hem bijna niet konden verstaan..), daar onder de sterren te slapen en 's ochtends de afsluitende mis te vieren met al die duizenden mensen. Super gaaf!
Woensdag hebben we de hele dag zo'n beetje in de bus gezeten, op weg naar Ballarat, toch wel zo'n 1000km geloof ik. Ook daar werden we weer opgewacht door onze gastmoeder, waar ik met Tessa en Annelie naar toe ging. Echt geweldig! Een heerlijk huis waar we in principe alledrie onze eigen kamer hadden (ware het niet dat Tessa en ik liever met z'n tweeën in een overheerlijk tweepersoonsbed lagen:)), met onze eigen badkamer met heerlijk warme douche, met verwarming in elke kamer, en een heerlijk diner wat voor ons klaarstond. Ik heb denk ik nog nooit zo lekker geslapen, voor het eerst in twee en halve week weer in een echt bed!
In Ballarat hebben we super veel leuke dingen gedaan, goud zoeken in de goudmijnen, Melbourne bezoeken, naar de prachtige Blue Mountains, rijden langs de Great Ocean Road met geweldige uitzichten, naar een echte chocolade fabriek met de lekkerste warme chocolademelk ever!

Zondagavond begon de lange, lange reis naar huis. 14uur in de bus naar Sydney Airport, 16uur vliegen naar AbuDhabi, daar 13uur wachten op de vlucht van 7uur naar Frankfurt, en ten slotte nog twee uur met de trein naar Arnhem. In totaal een reis van zo'n 50uur. Slopend, dat kan ik je wel vertellen, maar super gezellig, en een naar afscheid. Hopelijk zie ik iedereen snel weer, maar toch raar om zo'n geweldige reis en ervaring af te moeten sluiten.

En nu zit ik hier in het warme Nederland in mijn hempje, en ga ik straks zwemmen met wat vriendinnen. Het is raar om thuis te zijn, en ik mis de gezelligheid om me heen verschrikkelijk! Maar het was geweldig om mee te maken, een reis om nooit te vergeten!

Jullie zijn allemaal van harte welkom om alle foto's en verhalen live aan te horen! :)

Liefs