kater...

Maandagochtend, daar lig ik in mijn bed, net wakker.
Bah, dat is het woord dat mijn gevoel het best omschrijft.
Ik denk na over afgelopen weekend, hoe bizar het allemaal was. Als een roes is het aan me voorbij gegaan...

Ik heb een kater, en het voelt niet fijn. Gelukkig niet van drank, maar van camera's, juryleden, idioten, nog meer camera's, wachten, heel lang wachten en het inzien van de werkelijkheid.

Het was fake, allemaal nep, niks.
En ik ben blij met mijn kledingkeuze, die heeft me gered van een wild avontuur dat me waarschijnlijk niet was bevallen.

Ik heb pijn in mijn buik, geen zin in school.
Maar toch ga ik, terug naar normaliteit.

Tirs

ps af en toe was het best leuk